Niet “hè” maar “hé” Shirt Happens!

Ons motto is natuurlijk “Hè, Shirt Happens..blabla,” maar nu, in deze eerste blogpost wil ik het graag hebben over “Hé, Shirt Happens!” Mocht je geen kaas gegeten hebben van de accentenleer, è verwijst naar de e van elf en é verwijst naar de e van één, snap je? Dus: hé als in hallo Shirt Happens! Oké, dus door middel van deze blog willen we jullie namelijk op de hoogte houden van onze bezigheden, maar dat kan natuurlijk niet na een goede introductie.

Hoe is het begonnen?

Pfoe, daarvoor moet ik even goed in mijn geheugen graven aangezien het allemaal heel snel is gegaan. Carmen liep al een tijdje met het idee om iets voor zichzelf te gaan beginnen. Meer dan een idee was het eigenlijk niet en we hadden het er af en toe weleens over, maar het wauw-moment was er nog niet. Tot het moment dat Carmen op een random Instagrampagina uitkwam van een bedrijf dat zelf kleding zeefdrukt voor kleine kinderen en baby’s. Ze dacht: dit kunnen wij beter, mooier en vooral leuker, stuurde het aan mij door (“ANOUK WE GAAN DIT DOEN”) en zo is het in gang gezet. Carmen was al enthousiast, maar ik had – zoals altijd – even wat meer tijd nodig om te bedenken of het allemaal wel realistisch is en of we het zeefdrukken wel zelf zouden kunnen. Na een kort overleg was ik overgehaald, een paar dagen later zaten we bij de kamer van koophandel en zo geschiedde! Wellicht dat er nog een apart verhaal komt over onze inschrijving bij de KvK, want dat was echt verschrikkelijk, demotiverend en een anticlimax moment, terwijl een eigen bedrijf starten juist een feestje moet zijn. Oké toch een korte sfeerimpressie: stel je een parkeergarage voor van grijs beton en idem vloer met wachtstrepen op de grond. Dit is zegmaar de KvK waar wij waren, echt top. Een vrouw met rinkelende oversized armbanden, vlinderbril, kort pittig kapsel en een zware shag stem hielp ons hersenloos door de procedure en maakte ons nog net niet belachelijk (eigenlijk wel). Na een kwartier typen op haar MS DOS-achtige computer uit 1990 met zo’n kubus monitor, en  na – niet te vergeten – de betaling, schudde ze ons NIET de hand en zei: “zo, jullie zijn ingeschreven.” Feest!

Anyway, we zijn allebei  – als we er zin in hebben –  positief ingestelde mensen en lieten het maar achter ons, want vanaf dat moment waren we onderneemsters! Hé, Shirt Happens!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.